تبليغاتX
غزل تنهایی من - ..::یعنی نگفتمت...!؟::..

به هر که گفت
تعبير زندگی شکل صبور همين شقايق است
شک خواهم کرد


از هر که گفت بيا برای بيداریِ دريا دعا کنيم
پرهيز خواهم کرد،
يا پا به پای زائری که بگويد بلای ستاره دور،
شب از خواب اين زاويه به روز خواهد رسيد،
همسفر نخواهم شد.


پناه بر تو ای فهم فراموشی!
حالا بيا برای رسيدن به آرامش
نزديکترين نامهای کسان خويش را بياد آوريم!

 

سید علی صالحی

 

پ.ن:چقدر بده آدم خودشو تو هاله ای از ابهام ببینه!ببینه که 2 ماه تموم.....سررسیدشو که برگه میزنه می بینه که چقدر احمق بوده!و بعد چه جوری محکوم شده!همین!!!!

پ.ن:می خوام برم بچه ها!می خوام خداحافظی کنم!شاید تو چند پست آینده!!!!

 

اضافه به پی نوشت:معلوم نیست این روزا چته!منم نمیخوام بپرسم،شاید این جوری راحت تری!باشه!

 

 

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 12:56 توسط غزل |