بعد ماجراي اون روز كه واستون نوشتم!هنوز حال عجيبي دارم!يه آرامش كه هنوز نميدونم حاصل چيه؟

بايد بگم خوبم!اون كتاب مثل يه تلنگر بود!خيلي شبا به خودكشي فكر ميكردم!خيلي شبا!مخصوصا اون شبايي كه مجبور شدم تنها تو خوابگاه بخوابم و شب تاريك و تنها تجربه كردم!وقتي خوبم و آروم دلم نميخواد از اون نوشته ها بنويسم كه درد توش غوطه وره!نمي دونم اين آرامش قبل طوفانه يا نه!ولي به اين اعتقاد رسيدم كه چون من خودمو محدود كردم به اينجا رسيدم!همش سعي كردم كه كسي غير خودم باشم و همه انرژيمو پاي همين گذاشتم!به خاطر همين انرژي ديگه نمي مونه تا من هاي ديگمو كشف كنم!مي خوام شروع كنم كه خودم باشم!چند وقت پيش اجازه دادم كه نفرت وجودمو پر كنه نذاشتم به خاطر ديگران كنترل شه!وقتي آروم شدم تمام وجودمو يه حس تر پر كرد!باورتون نميشه شب كه خوابيدم تو يه روياي نيلي غوطه ور بودم!انگار همه چيز قشنگ بود!من همه چيز رودوست داشتم!الانم آرومم نسبت به هيچ چيز احساس بدي ندارم!همه چيز درسته!من ميتونم همه چيز رو درست كنم!ديگه به خود كشي فكر نمي كنم!اگه بعد اين تلاش،دوباره احساس ضعف و افسردگي كردم اون موقع بدون هيچ شكي جدا به خودكشي فكر مي كنم!حس ميكنم يه انرژي اي باهامه!حس مي كنم اين روزا شانس باهامه!حس مي كنم حتي اين ترم واقعا ترم خوبي باشه!نميدونم!

پ.ن:

1.من چه سبزم امروز و چه اندازه تنم هوشيار است!

2.كي سررسيد منو ديده؟!همون خاكستريه كه توش كلي نقاشيه قشنگ بود؟!!!امروز دوباره از همون سررسيدا خريدم!سر رسيد سال 87!اين دفعه آبيه!با برگه هاي فانتزي كاهي!دوسش دارم!اصلا اين روزاها همه چيزو دوست دارم!

3.اين چي بود دادي من خوندم آخه!تهش كپ كردم!يه جوري بود!

4.باش!مي خوام كه باشي!از تو هم خوشم مياد!حتي اگه واسم بنويسي ازم متفري من يه آدم احمقم!ميدونم كه هنوز دوسم داري!

5.و اين بار جاي گم شدن در نرمي ِصدايت در آرامش نگاهت گم شدم!

    در نيلي رويايت كه مانند پيچكي پيچيد بر سرديه دستانم!

     و سكوتت كه روشنايي ِدنج ِلجاجت تنهايي ِ من است!